بالا

پایگاه دانش

تعاریف شبکه:

شبکه کامپیوتری (Computer Network): 

مجموعه ای از کامپیوترهای مستقل که با یکدیگراتصال داشته و با هم تبادل اطلاعات می نمایند.

اینترانت (Intranet): 

شبکه های مربوط به یک سازمان که به صورت منطقی یا فیزیکی از اینترنت جدا هستند. این نوع شبکه معمولا ترکیبی از شبکه های LAN و WAN است. اینترانت ممکن است در نقاطی به اینترنت متصل باشد یا اینکه هیچ ارتباطی با اینترنت نداشته باشد.

اکسترانت (Extranet): 

به لایه های ارتباط و نقاط اتصال اینترانت و اینترنت، Extranet گفته می شود. اکسترانت ها از بعد امنیتی برای شبکه ها بسیار مهم و حیاتی هستند چون محلی هستند که نفوذ به شبکه و ورود ویروسها از آنجا صورت می گیرد. به طور معمول اطلاعات عمومی مربوط به اینترانت ها یا سازمانها در این بخش قرار می گیرند.

اینترنت (Internet): 

مجموعه ای از شبکه های مستقل و متصب به هم است که تبادل اطلاعات انجام می دهند و گستره آن تمام دنیا می باشد. به بیان دیگر Internet مجموعه ای از Inter-Net ها (Internal network) و یا مجموعه ای از Interanet ها و  Extranet ها است و گسترده ترین WAN موجود در جهان می باشد.

شبکه محلی (LAN = Local Area Network): 

خواص این نوع شبکه ها عبارتند از سرعت و کارایی بالا و فواصل کم (حداکثر در حد چند صد متر).در این شبکه ها تعداد کاربرها (Client) محدود بوده و شبکه به یک سازمان  و یک یا چند ساختمان کنار هم، محدود می شود.برخی از توپولوژی های مربوط به شبکه های محلی به قرار زیر می باشد: توپولوژی خطی (BUS)، توپولوژی حلقوی (Ring)، توپولوژی ستاره ای (Star)

شبکه شهری (MAN = Metropolitan Area Network): 

معمولا شبکه MAN با اتصال چندین شبکه محلی از راه دور در فواصلی مانند داخل یک شهر با استفاده از فیبر نوری، ارتباط بی سیم و یا خطوط اجاره ای و سایر امکانات LAN یا WAN استفاده می شود. نوع این ارتباطات به شرایط محیطی، زیرساخت مخابراتی و سیاست های سازمان وابسته است.

شبکه گسترده (WAN = Wide Area Network): 

به طور معمول این نوع شبکه ها محدودیت مقیاس جغرافیایی ندارند. این شبکه ها از ارتباط و اتصال شبکه های کوچک از راه دور به وجود آمده اند و ساختار یکنواختی ندارند. زیرا شبکه های محلی بااستفاده از توپولوژیهای مختلف ایجاد می شوند و دستگاه های موجود در این شبکه ها از سخت افزار و نرم افزارهای مختلف و متفاوتی بهره می برند و به طور ذاتی با هم سازگاری ندارند.

تجهیزات شبکه:

سرور (Server): 

یک سرور، یک کامپیوتر پر قدرت در شبکه است که تعدادی از منابع خود را در شبکه به اشتراک گذاشته و یا اینکه سرویسی بر روی آن نصب شده و در حال اجرا است. آنچه برای یک سرور در شبکه اهمیت دارد، قابلیت اطمینان (reliability)، صحت و پیوستگی ((Integrity سرویسها می باشد. همچنین کارآیی یک سرور از اهمیت ویژه ای برخوردار است. سرورها دارای پردازنده های بسیار قوی و میزان RAM دو تا چهار برابر حافظه های اصلی بر روی کامپیوتر های شخصی هستند.

هاب (Hub): 

سخت افزاری است که اطلاعات را از یک پورت خود دریافت کرده و آن را روی کلیه پورتهایش در روی شبکهBroadcast  یا ارسال می نماید. از Hub در شبکه هایی استفاده می شود که دارای توپولوژی ستاره ای (Star) باشند. در این شبکه ها امکان برخورد اطلاعات (Collision) وجود دارد.

سوییچ (Switch): 

این سخت افزار در شبکه های با توپولوژی ستاره ای (Star) استفاده شده و ساختار شبکه ای مشابه با ساختار هاب به وجود می آورد. تفاوتی که  Switch با Hubها دارد در این است که این وسیله بسته (Packet) ها را در شبکه Broadcast  نمی کند، بلکه کامپیوترهای متصل به هر پورت خود را شناسایی کرده و یک بسته دریافتی را از مبدا مستقیما به سوی مقصد ارسال می کند. بنابراین در این نوع از شبکه ها امکان برخورد اطلاعات (Collision) تقریبا به صفر رسیده و می توان شبکه های کوچکتر را به یکدیگر متصل نمود.

مسیریاب (Router): 

ابزاری است که بسته ها (Packet) را در طول شبکه هدایت کرده و در واقع زیرساخت شبکه اینترنت (Backbone) در لایه IP از روترها و اتصالات بین آنها تشکیل شده است. مسیریابها در لایه سوم شبکه کار می کنند، به این معنی که هر روتر بسته را شناسایی کرده و می تواند از روی Header بسته ها مبدا و مقصد را شناسایی کند. وقتی کامپیوتری در یک شبکه بسته ای را ارسال می کند که مقصد آن در شبکه محلی متصل به آن کامپیوتر موجود نیست آن بسته را تحویل Gateway  می دهد تا از شبکه خارج شود.  Gatewayها در شبکه معمولا ابزاری هستند که عمل مسیریابی را نیز انجام می دهند. پس Router شبکه یا همانGateway آدرس مقصد بسته ها را با مسیرهای خود مقایسه می کند تا کوتاهترین و بهترین مسیر را بین مبدا و مقصد انتخاب کنند و در صورت وجود مسیر بسته به خروجی مورد نظر ارسال می شود و در صورت عدم وجود مسیر یا برای مسیریابی Router با روترهای مجاور مشورت کرده و یا این که بسته را تحویل روتر بعدی که در واقع Gateway مربوط به این روتراست راهنمایی می کند. هر روتر دارای یک Routing table است که این جدول به صورت پویا نسبت به روترهای همسایه به روز رسانی می گردد ( پروتکلهایی مانند RIP و OSPF). به تعبیری دیگر روترها همیشه در مورد مسیرهای موجود برروی شبکه با یکدیگر صحبت می کنند. روترها همیشه در پی بهترین مسیر با پایین ترین هزینه برروی شبکه هستند.

فایروال (Firewall): 

هم بصورت سخت افزاری و هم بصورت نرم افزاری  موجود است و وظیفه آن بالا بردن امنیت شبکه در مقابل حملات هکرها و بد افزار ها به داخل شبکه است.

کارت شبکه (Network Interface Card = NIC ): 

ابزاریست که بر روی هر کامپیوتر یا دستگاه دیگری که به شبکه متصل می شود قرار می گیرد تا ارتباط بین کامپیوتر و مرکز شبکه (سوییچ، هاب، روتر و …( را فراهم نماید. ارتباط کارت شبکه با کامپیوتر معمولا از طریق درگاه های PCI، PCMCI، PCI-Express و یا USB برقرار می گردد.

اکسس پوینت (Access Point): 

به عنوان یک پل ارتباطی بین شبکه های کابلی و دستگاههای مجهز  به فن آوری بی سیم (Wireless) استفاده می شود. با استفاده از این سخت افزار، امکان اتصال چندین دستگاه به شبکه فراهم می گردد .access point می تواند دارای عملکرد مسیر یابی نیز باشد. در چنین مواردی انتقال اطلاعات در محدوده وسیعتری انجام شده و داده از یک access point به access point دیگر ارسال می گردد.

کارت شبکه بی سیم (Wireless NIC): 

هر یک از دستگاههای موجود بر روی یک شبکه بی سیم، به یک کارت شبکه بدون کابل نیاز خواهند داشت. یک کامپیوتر Laptop ، عموما” دارای کارت شبکه بیسیم داخلی است. کامپیوترهای شخصی نیز به یک کارت شبکه داخلی که معمولا” دارای یک آنتن کوچک و یا آنتن خارجی است ، نیاز خواهند داشت.

بریج (Bridge): 

سخت افزاری است که پل ارتباطی دو LAN مختلف می باشد. تفاوت بین یک پل یا Bridge در تکنیک برقراری ارتباط بین دو LAN و Router در این است که Router در هر شبکه ای عمل مسیریابی را انجام می دهد و بر اساس IP مبدا و مقصد اطلاعات را در شبکه انتقال می دهد اما یک Bridge که معمولا در شبکه های مخابراتی و بی سیم بکار می رود، سخت افزار یا نرم افزاری است که اطلاعات از جنس لایه دوم یک شبکه (Frame) را در شبکه دیگر کپی می کند. به عنوان مثال دو LAN می توانند به وسیله یک خط تلفن به یک دیگر متصل شوند. استفاده از Bridge کارایی شبکه را تا حد زیادی کاهش می دهد و باعث کندی شبکه می شود. پلها اصولا در شبکه هایی استفاده می شوند که از پروتکل های غیر قابل مسیردهی استفاده کنند یعنی آدرس مبدا و مقصد ندارند. این پروتکل ها به راحتی از Bridge عبور می کنند. نمونه ای از این پروتکل هاNetBios می باشند.

گیت وی (Gateway): 

ابزاریست که معمولا مانند یک دروازه ورودی/خروجی در شبکه عمل می کند. عبارت Gateway برای هر سخت افزاری بکار می رود که معمولا دو شبکه غیر همجنس را به هم متصل کند. یکGateway می تواند یک کامپیوتر، روتر،Firewall ، Proxy Server و یا هر چیز دیگری باشد. اما تجهیزاتی که خاص Gateway هستند معمولا در شبکه هایی بکار می روند که براساس پروتکل TCP/IP کار نمی کنند. این تجهیزات وظیفه ترجمه پروتکل بین دو شبکه غیر همجنس را انجام می دهند.به عنوان مثال در شبکه هایی که TCP/IP Base نیستند با استفاده از یک Gateway می توان پروتکل شبکه را به پروتکل TCP/IP و برعکس تبدیل نمود .

اصطلاحات شبکه:

پروتکل ((Protocol

عبارتست از قراردادی که تعدادی کامپیوتر طبق آن با یکدیگر ارتباط برقرار نموده و به تبادل اطلاعات می پردازند.

TCP/IP

پروتکل اصلی در اینترنت (Internet Protocol) بوده و تمام تجهیزاتی که با اینترنت کار می کنند از آن تبعیت می کنند.

IP Address

در اینترنت هر دستگاه دارای یک آدرس IP است. هر IP متشکل از ۴ اُکتت (Octet) بوده که با یک نقطه ازهم جدا می شوند (مثل ۲۱۷٫۲۱۹٫۱۷۵٫۱۱). هر کدام از این اعداد می توانند حداکثر ۲۵۴ باشند. هر IPدارای یک Mask می باشد که از روی آن می توان تعداد IP های یک شبکه محلی را تشخیص داد.

Valid IP

به IP هایی گفته می شود که در اینترنت معتبر بوده و قابل شناسایی باشند.

Invalid IP

به IP هایی گفته می شود که در اینترنت فاقد اعتبار و غیر قابل شناسایی می باشند. از این IP ها معمولا در شبکه های LAN در صورت نداشتن Valid IP به میزان کافی و یا جهت امنیت شبکه استفاده می شود.

مسیر یابی (Routing): 

اگر کامپیوتری بخواهد با یک کامپیوتر دیگر در اینترنت ارتباط برقرار کند، بسته های ارسالیش لزوماً از چندین Node (کامپیوتر یا Router) عبور می کنند تا به مقصد برسند. به عملی که یک Nodeبر روی بسته ها و ارسال آنها به Node دیگر برای رسیدن به مقصد انجام می دهد Routing گفته می شود.

دامنه (Domain): 

نام یک شبکه که منحصر بفرد بوده و در اینترنت ثبت گردیده است (مثل google.com). یک شبکه می تواند دارای یک یا چند Domain باشد. البته  شبکه ها می توانند بدون Domain یا دارای Domainمحلی باشد.

پهنای باند ((Bandwidth

به نرخ حجم ارسال و دریافت اطلاعات در واحد زمان Bandwidth گفته می شود. واحد اصلی آن بیت بر ثانیه می باشد.

پهنای باند اشتراکی (Shared Bandwidth): 

این نوع پهنای باند ارزان تر بوده و در آن تضمینی برای تأمین پهنای باند طبق قرارداد برای مشترک وجود ندارد. چراکه این پهنای باند بین تعداد زیادی ISP مشترک بوده و همگی از آن استفاده می کنند. بنابراین طبیعی است که ممکن است در ساعات پر ترافیک ISP نتواند از پهنای باند درخواستی خود بهره ببرد.

پهنای باند اختصاصی (Dedicated Bandwidth): 

این نوع پهنای باند گران تر بوده اما در آن استفاده از سقف پهنای باند در تمام ساعات شبانه روز تضمین شده است. زیرا پهنای باند بصورت اختصاصی به مشترک اختصاص یافته است.

خطوط آنالوگ معمولی: 

منظور از این خطوط همان خطوط تلفنی معمولی می باشد. نرخ انتقال داده به وسیله این خطوط حداکثر ۳۳٫۶ Kb/s می باشد. در گذشته، استفاده از این خطوط برای اتصال به اینترنت بسیار رایج بوده است.

T1

بر روی هر خط T1 تعداد ۲۴ خط تلفن معمولی شبیه سازی می شود. هر خط T1 می تواند حامل ۱٫۵ MB/s پهنای باند باشد.

E1

بر روی هر خط E1 تعداد ۳۰ خط تلفن معمولی شبیه سازی می شود. هر خط E1 می تواند حامل ۲ MB/s پهنای باند باشد.

DSL: 

خطی است که بصورت نقطه به نقطه (Point to Point) دو محل را به یکدیگر متصل می کند که از آن برای انتقال داده استفاده می شود و در هر سمت خط باید مودم مخصوص DSL قرار بگیرد.

ADSL: 

نسل پیشرفته تر خط DSL است که پهنای باند بالاتری را تامین می نماید.

 

سانترال و سیستم های تلفنی

ویپ VoIP چیست و چگونه کار می‌کند؟

مقدمه در مورد ویپ (VoIP)

به طور خلاصه، VoIP یا Voice Over IP، تکنولوژی انتقال صدا روی بستر شبکه است که امکان برقراری تماس‌های تلفنی را روی بستر شبکه IP فراهم می آورد.

تا ۳۰ سال پیش واژه‌ای به نام اینترنت وجود نداشت و ارتباط محاوره‌ای تنها از طریق شبکه عمومی تلفن (PSTN) امکان پذیر بود همچنین ارسال داده به ویژه در فواصل دور بسیار هزینه بر بود اما در طی چند سال گذشته شاهد پدیده‌هایی جذاب بوده‌ایم؛ گسترش رایانه‌های شخصی، فناوری‌های جدید ارتباطی همچون تلفن‌های سلولی و بالاخره شبکه گسترده اینترنت.

این ارتباط از طریق چت و پست الکترونیکی برقرار شد و تجارت در سایه وب تولدی دوباره یافت. حال ما شاهد انقلابی واقعی در جهان ارتباطات هستیم. افراد با استفاده از رایانه شخصی و اینترنت به امور شغلی خویش می‌پردازند و نیز اوقات فراغت خود را سپری می‌کنند. تبادل اطلاعات (تصویر، صدا و مستندات) را به راحتی انجام می‌دهند و با استفاده از نرم افزارهای کاربردی از طریق اینترنت به گفتگو با یکدیگر می‌پردازند. تمامی این مسایل، امروزه در سایه یک تکنولوژی قابل انجام هستند که گسترش روزافزونش تمامی ارتباطات را تحت الشعاع قرار می‌دهد و آن تکنولوژی VoIP  است.

ویپ VoIP چیست و چگونه کار می‌کند؟

صوت یا صدای انسان سیگنالی آنالوگ است. بنابراین در مبدأ از یک مبدل سیگنال آنالوگ به دیجیتال، استفاده می‌شود. با توجه به اینکه صوت می‌بایست جهت انتقال از طریق شبکه IP به بسته‌هایی از جنس دیتا تبدیل شوند، دیجیتال شدن سیگنال صوت باید انجام پذیرد. همانطور که در شکل زیر مشاهده می‌کنید در طی مراحل تبدیل آنالوگ به دیجیتال، تبدیل کدک‌ها نقش مهمی ایفا می‌کند.

سانترال چیست ؟

به منظور ایجاد شبکه های خصوصی در ادارات و کمپانی های بزرگ و کوچک از سانترال استفاده می شود در این روش با به اشتراک گذاشتن خطوط شهری باعث می شود که همه کارمندان از خطوط استفاده کنند علاوه بر اشتراک گذاری خطوط تلفن شهری توسط سانترال , کاربران می توانند بدون پرداخت کوچکترین هزینه با هم ارتباط برقرار کنند

در واقع یک دستگاه سانترال حکم یک مرکز مخابرات کوچک را خواهد داشت که در اختیار یک مجموعه قرار می گیرد. امکانات بالقوه دستگاه های سانترال و تلفن های سانترال شرکت ها و حتی فروشگاه ها را ملزم به استفاده از این دستگاه میکند.

از جمله این امکانات می توان به اشتراک گذاشتن خطوط شهری تلفن گویا ، درسترسی آسان و بدون هزینه داخلی ها به هم دیگر ، اشتراک لوازم مخابراتی بین داخلی ها و … اشاره کرد. پاناسونیک با ارائه سیستمهایی با کارایی و امکانات بالا و قیمت مناسب توانسته در این زمینه پیشتاز باشد.

سانترال کم ظرفیت  :

سانترال کم ظرفیت معمولا برای شرکت های که نیاز به حداکثر از ۸ خط شهری و یا ۲۴ خط داخلی دارند مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله امکانات سانترال کم ظرفیت قرار دادن تلفن گویا، قابلیت نصب کارت نمایشگر شماره، واحد پذیرش تماس سه مرحله ای DISA ، پیج کردن اعضا، تخصیص زمان بندی برای ساعت ناهار اداره و …. می توان ذکر نمود.

سانترال های کم ظرفیت موجود در بازار معمولا به صورت (۳ خط شهری، ۸ خط داخلی) یا (۶ خط شهری، ۱۶ خط داخلی) می باشد. که در صورت استفاده از سانترال کم ظرفیت (۳ خط شهری، ۸ خط داخلی) برای ارتقا شما می توانید از کارت توسعه استفاده نمایید به صورتی که در مرحله اول اجازه ارتقا به ۶ خط شهری، ۱۶ خط داخلی موجود می باشد و کارت توسعه بعدی سانترال شما را تا ۸ خط شهری، ۲۴ خط داخلی توسعه می دهد

سانترال پر ظرفیت:

از سانترال پر ظرفیت معمولا در شرکت ها یا سازمان های استفاده می کنند که نیاز به بیشتر از  ۸ خط شهری و یا ۲۴ خط داخلی داشته باشند که در این قسمت به معرفی مختصری از آنها می پردازیم

مرکز سانترال پر ظرفیت KX-TDA100

– قابلیت نصب خطوط شهری دیجیتال و آنالوگ

– قابلیت نصب کارتهای VOIP

– قابلیت نصب حداکثر ۹۶ خط شهری یا ۹۶ خط داخلی

– دارای ۶ درگاه ورودی کارت

مرکز سانترال پر ظرفیت KX-TDA200

– قابلیت نصب خطوط شهریدیجیتال و آنالوگ

– قابلیت نصب کارتهای VOIP

– قابلیت نصب حداکثر۱۲۸ خط شهری یا۱۲۸ خط داخل

– دارای۱۱درگاه ورودی کارت

مرکز سانترال پر ظرفیت KX-TDA600

– قابلیت استفاده ازVOIP

– قابلیت نصب خطوط شهری دیجیتال و آنالوگ

– قابلیت اتصال ۶۴۰ پورت خط شهری یا ۱۰۲۴ خط داخل

– قابلیت تبدیل شدن به سیستم TDE600 با تعویض کارت MPR مرکز

مرکز سانترال پر ظرفیت KX-TDA30

– قابلیت نصب خطوط شهریدیجیتال و آنالوگ

– قابلیت نصب کارتهای VOIP

– قابلیت نصب حداکثر ۱۲ خط شهری یا ۲۸ خط داخلی

– دارای ۴ داخلی اختیاری به صورت فعال هنگام خرید

مرکز سانترال پر ظرفیت KX-TDA100D

– دارای ۴ پورت داخلی دیجیتال به صورت فعال

– پشیبانی از کلیه امکانات مراکز TDA

– پشتیبانی از داخلیهای ۲۴ پورت

بررسی انواع Cloud و سرویس‌های این تکنولوژی

مفهوم Computing as a Service در اینترنت

رایانش ابری یا Cloud Computing که اغلب Cloud در نظر گرفته می‌شود، شامل ارائه منابع رایانشِ مورد نیاز از برنامه‌ها گرفته تا دیتاسنتر، روی بستر اینترنت بر حسب میزان استفاده (Pay-for-Use) می‌باشد. این تکنولوژی دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد:

  • منابع انعطاف‌پذیر: قابلیت Scale Up یا Scale Down سریع و آسان جهت پاسخگویی به نیازها
  • سرویس‌های سنجش و اندازه‌گیری: پرداخت هزینه فقط برای مواردی که از آن استفاده نموده‌اید.
  • Self Service: تمام منابع IT مورد نیاز شما با دسترسی

Software as a Service یا به اختصار SaaS چیست؟

“برنامه‌های مبتنی بر Cloud” یا “نرم‌افزار به عنوان یک سرویس”، در یک Cloud که در مالکیت دیگران قرار داشته و توسط آنها فعال می‌گردد، قابلیت اجرا شدن بر روی کامپیوترها از راه دور را دارند و می‌توانند از طریق اینترنت و معمولا مرورگرهای وب به کامپیوترهای کاربران متصل گردند.

مزایای استفاده از SaaS:
  • با کمک برنامه‌های کسب‌‌وکار نوآورانه می‌توان به سرعت وارد سیستم شد و کار را شروع کرد.
  • برنامه‌ها و داده‌ها از هر یک از کامپیوترهای متصل به سیستم، قابل دسترس می‌باشند.
  • به دلیل نگهداری داده‌ها در Cloud، در صورت خرابی سیستم، هیچ یک از داده‌ها از بین نمی‌روند.
  • این سرویس را می‌توان به صورت پویا و طبق نیازهای موجود، گسترش داد.

Platform as a Service یا به اختصار PaaS چیست؟

، یک فضای مبتنی بر Cloud با تمامی بخش‌های مورد نیاز، جهت پشتیبانی کامل چرخه حیات ساخت‌وساز و ارائه برنامه‌های تحت وب (Cloud) می‌باشد، استفاده از این تکنولوژی بدون اینکه هزینه و پیچیدگی خرید و مدیریت سخت‌افزار، نرم‌افزار، آماده‌سازی و Hosting را داشته باشد، میسر می‌گردد. البته لازم به ذکر است که این سرویس هم در Public Cloud و هم در Private Cloud قابل ارائه می‌باشد.

مزایای استفاده از PaaS
  • توسعه برنامه‌ها و دستیابی سریع‌تر به بازار
  • پیاده‌سازی برنامه‌های وب جدید به Cloud در عرض چند دقیقه
  • کاهش پیچیدگی با میان‌افزارهایی به عنوان سرویس (Middleware as a Service)

 Infrastructure as a Service یا به اختصار IaaS چیست؟

Infrastructure as a Service، به ارائه منابع پردازشی نظیر سرورها، شبکه، ذخیره‌سازی و فضای دیتاسنتر برای شرکت‌ها و با پرداخت هزینه بر حسب مواردِ استفاده می‌پردازد.

مزایای استفاده از IaaS
  • عدم نیازِ شرکت‌ها به سرمایه‌گذاری در بخش سخت‌افزار
  • گسترش زیرساخت به منظور پشتیبانی از Workloadهای پویا، در صورت نیاز
  • سرویس‌های نوآورانه و انعطاف‌پذیر موجود، در صورت نیاز

مفهوم Public Cloud چیست؟

Public Cloud توسط شرکت‌هایی مورد استفاده قرار می‌گیرد که دسترسی سریعی از شبکه‌های Public به منابع مقرون به‌صرفه‌ی Computing را دارا می باشند. با سرویس‌های Public Cloud، کاربران نیازی به خریداری سخت‌افزار، نرم‌افزار یا زیرساخت‌های پشتیبان که تحت مالکیت و مدیریت ارائه دهندگان آن قرار دارد، نخواهند داشت.

ویژگی‌های مهم Public Cloud
  • برنامه‌های کسب‌و‌کار نوآورانه‌ی SaaS شامل مواردی از جمله مدیریت منابع مشتری یا CRM، مدیریت تراکنش‌ها و تجزیه و تحلیل داده‌ها می‌باشد.
  • IaaS مقیاس‌پذیر و انعطاف‌پذیر برای سرویس‌های Storage و Compute
  • PaaS قدرتمند برای توسعه و پیاده‌سازی برنامه‌های مبتنی بر Cloud

مفهوم Private Cloud چیست؟

Private Cloud ، زیرساختی است که توسط نهاد یا سازمان واحد مورد استفاده قرار میگیرد، که می‌توان به صورت داخلی (توسط سازمانی که از آن استفاده می‌کند) و یا توسط شخص یا مرکز دیگری مدیریت شود. همچنین این تکنولوژی به صورت داخلی و یا خارجی قابل Host شدن می‌باشد.  Private Cloudها می‌توانند شامل تمامی مزایای اثرات Cloud باشند و در عین حال کنترل بیشتر منابع و هدایت Multi-Tenancy را فراهم نمایند.

ویژگی‌های مهم Private Cloud
  • یک واسط کاربری Self-Service ، سرویس‌ها را کنترل سرویس‌ها کرده و این امکان را برای کارمندان IT فراهم می‌نماید تا منابع مورد نیاز خود را به سرعت فراهم نموده و آنرا تخصیص و در صورت تقاضا ارائه دهند.
  • مدیریت کاملا خودکارِ Poolهای منابع از قابلیت Compute گرفته تا Storage، آنالیز و میان‌افزارها را فراهم می‌نماید.
  • امنیت پیچیده‌ای برای شرایط خاص شرکت طراحی می‌گردد.

مفهوم Hybrid Cloud چیست؟

Hybrid Cloud ، از مبنای Private Cloud به همراه ادغام استراتژیک و سرویس‌های Public Cloud استفاده می‌نماید. در واقع Private Cloud نمی‌تواند جدا از سایر منابع IT سازمان و همچنین Public Cloud وجود داشته باشد. اکثر سازمان‌هایی که از Private Cloud استفاده می‌نمایند به نحوی تکامل می‌یابند که بارکاری خود را در سراسر دیتاسنتر، Private Cloud و Public Cloud مدیریت نموده و  در نتیجه نوعی از رایانش ابری بنام Hybrid Cloud را ارائه می‌نمایند.

ویژگی‌های مهم Hybrid Cloud
  • امکان نگهداری برنامه‌های مهم و داده‌های حساس در فضای دیتاسنترهای سنتی یا Private Cloud را برای شرکت‌ها فراهم می‌نماید.
  • کسب مزایا از منابع Public Cloud مانند SaaS برای جدیدترین برنامه و IaaS برای منابع مجازی انعطاف‌پذیر را فراهم می‌نماید.
  • قابلیت پورتابل بودن داده‌ها، برنامه‌ها و سرویس‌ها را تسهیل نموده و گزینه‌های بیشتری را برای مدل‌های پیاده‌سازی ارائه می‌نماید.